30 Kas sendromsuz 2-4 yaş

Aileler arasında konuşulan en popüler konulardan biri 2 yaş sendromu.  Aslında bu dönemden sendrom olarak bahsetmekten pek hoşlanmasam da bu şekilde konuşulduğu için sendrom olarak yazacağım. 2-4 yaş arası dönem ergenlikten önce ebeveynlerin çocuk yetiştirirken en çok zorlandıkları en yorucu dönem.

Tam siz artık çocuğum biraz olsun büyüdü derken 2 yaş sendromu karşınıza çıkıveriyor.  Aslında çocuğunuz büyürken yaşadığı birey olma sürecini sendrom olarak adlandırmak ailelerin sürece 1-0 yenik başlamasına sebep oluyor.

Uyku düzeninin bozulması, yemek yemek istememe, sürekli ağlama, bir şeyleri ağlayarak isteme, kendini yerlere atma, akranlarıyla oynarken itme vurma, anne babaya vurma, istediği bir şey için tutturma gibi davranışlardan birkaçını yaşamayan çok az anne baba vardır.

Bir danışanım, ekmek yemek isteyen 2 yaşındaki kızına ekmeği keserek verdikten sonra kızı saatlerce ağlamış ben kesmeden istiyordum diye. Kriz büyüyünce annesi de ekmeği yapıştırmanın yolunu arasına reçel sürmekte bulmuş.

İki yaşından itibaren çocuklar bir birey olma yolunda ilk adımlarını atarlar ve sıklıkla ısrar eder, kurallara uymada zorluk çeker, isteklerini ağlayarak ifade ederler. Bu dönem 2- 4 yaş aralığında devam eder. Bu demek oluyor ki ebeveynler arasında 3 yaş sendromu ve 4 yaş sendromu da konuşulan konular arasında olacak.

Daha önce her şeyine sizin karar verdiğiniz ne giydirseniz giyen her şeyiyle size bağımlı olan çocuğunuz 18 aydan itibaren bir birey olduğunu fark eder ve kendisini kanıtlamak için sizin olumsuz olarak gördüğünüz inat, ağlama ve öfke nöbetlerine baş vurur.

2-4 yaş dönemi aslında çocuğumuzun kimlik gelişimi açısından oldukça önemli bir dönemdir. Yanlış anne baba tutumları geçici olan bu olumsuz özelliklerin hepsini kalıcı hale getirecektir.

Bu dönemin çocuğumuzun gelişimi ve bireyselleşmesi ve kendine güveni için büyük önem taşıdığını bilmelisiniz.

• Öncelikle ebeveyn olarak sakin kalmaya çalışmalısınız ki çocuğunuz kendini güvende hissetsin. Tam da sizin davranışlarınızı model aldığı bu dönemde sizin sakinliğiniz onu hem güvende hissettirip hem de doğru bir model olacaktır.
• Anne ve baba aynı tutumu sergilemelidir. Bazen eşiniz ile aynı fikirde olmasanız da çocuğunuzun yanında fikir çatışmasına girmemelisiniz.
• Sadece birkaç kez tekrarla bir davranışın yerleştiğini unutmayın. Ağladığı zaman istediğini yaptığınızda bir sonraki davranışı yine ağlayarak başka bir şey istemek olacaktır.
• Olması mümkün isteklerine olumsuz cevap vermeyerek olacak isteklerini bile ağlayarak istemesinin önüne geçebilirsiniz.
• Kendi başına yemek yemesine, giysisini seçmesine izin vererek kendine olan güveninin gelişmesine yardımcı olabilirsiniz.
• Çocuğunuza alternatifler sunarak uzlaşmacı bir yaklaşım sergilemeniz, dikkatini hoşuna gidecek başka bir yöne çevirmeniz inat davranışının azalmasını sağlayacaktır.
• Çok sık kullandığınız ‘HAYIR’ ları gözden geçirin. Hayır kelimesinin kullanımını azaltmaya çalışın.
• Yaptığı yanlış davranışı sürekli konuşmak yerine olumlu davranışlarını takdir edin.
• İsteği uygun bulmadığınız bir şeyse sebepleri hakkında konuşabilirsiniz.
• Öfke nöbeti, ağlama krizinin çok üstüne düşmeden bitmesini bekleyin. Sakinleştiğinde göz teması kurarak onunla konuşun. Sonrasında birlikte yapmayı sevdiğiniz bir aktivite yapabilirsiniz.
• Çocuğunuza küsmeyin.
• En çok inatlaşmayı, ağlama krizlerini ne zaman nerede yaptığını ebeveynlerin çok iyi tespit etmeleri gerekmektedir. Bu olumsuz davranışlar aşılana kadar olumsuz davranışların çok sık yaşandığı yerlerden ya da kimselerden biraz uzak durmak iyi olacaktır.
• Sizinle vakit geçiren anneanne babaanne dede ve diğer kişileri de tatlı bir dille sizinle aynı şekilde hareket etmeleri konusunda uyarabilirsiniz.
• Size vurduğunda karşılığında asla vurmamalısınız. Bunun hatalı bir davranış olduğunu anlatmalısınız.
• Verimli vakit geçirmeye çalışın. (verimli vakit nedir; yarım saat dahi olsa tamamen çocuğunuza ayırmış olduğunuz vakit.)
• Birlikte bol bol kitap okuyun.
• Ev işlerine yardım etmesine izin verin. Ev içinde aldığı sorumlulukların onu çok mutlu ettiğini göreceksiniz. Mutfakta size yardım edebilir, çiçek bakımı yapabilir, çamaşır katlayabilir.
• Birlikte çocuğunuzun kurduğu ve yönettiği oyunlar oynayın.

Eğer sendrom gözüyle bakarsak her yaşın ayrı sendromu olacaktır. Bu süreci çocuğunuzun büyüme süreci olarak görürseniz çok daha kolay geçecektir.

Ancak tüm bu önerileri dikkate aldığınız halde olumlu bir değişim yaşamıyorsanız bir uzmandan yardım almanızı öneririm.